مثل صاعقه اى كه غرّيدن گرفت
تند بادى كه تاخت
برودتى كه سر حرمان نداشت
بهمنى كه شكست
سنگى كه لغزيد
كوره راهى به سمت غريب
من آنجا ايستادم و تو و هُرم نفسهايت
تمامش را بى گزند
گذاردى كه بگذرد
اين نيز بگذرد
برچسب:
نویسنده: نیما جعفری
تاريخ: پنجشنبه
20 ارديبهشت
1397 ساعت: 20:10
