بارانی ترین چتر ... ایستگاه آخر : نیلوبلاگ

دلم یک بغل سوت بی قید 

در کوچه های شانزده تا هجده سالگی 

دمادم غروب تابستان محله ی یاس و شب بو ها 

آنجا که هنوز 

هیچ شناختی در من از نور های ظلمت نبود 

دلم 

نان داغ و پنیر وگوجه و خیار عصر های خانه ی پدربزرگ را می خواهد 

دلم، فراموش کرده زیستن را ...

بارانی ترین چتر ... ایستگاه آخر ...