تُهی ...

تُهی بودن از عصبانیت می آید

شرمساری ..

درماندگی ..

،

مردی، پرسه زنان

تمام یک شب را مرور می کند

تا خواب

انتظار چشمهایی را از دست های خالی ش،

عاریت گیرد

تا بخواهی تُهی ست ..!

بارانی ترین چتر ... ایستگاه آخر ...