سيمين سرى

رو به پنجره اى كه تو آن سمتش ايستاده باشى

هر صبح ، چشم گشودن

سالها زيباييت را پاييدن

و همين صبح شانزده روزه از تير بود

كه بر شانه هايت

سر گزاردن

،

تو را بيشمار سپاس

دماوند زيباى من

بارانی ترین چتر ... ایستگاه آخر ...