شلختگی

مادرم می گفت : کتاب های دبستانت هنوز تا نخورده مانده اند

راست می گویی مادرم

شلختگی مرا کرخت و گیج می کند

چونان برگی به دوش باد

که انجامش

نه برکه می داند ، نه خاک

نه منافذ شیروانی و نه سنگ فرش پیاده رو

،

شلختگی گردن آویز سحر آمیزی ست

آویخته بر سینه ی فراخ انتخاب های ما

و ما روزها را سر به سر درو می کنیم

دست در دست انتخاب هایمان

با خیال آنچه رد کرده ایم

تا منظم و سفید در گوشهایمان

تقویم گور بخوانند

بارانی ترین چتر ... ایستگاه آخر ...