شمال منهای تو

شمال

در کشور من

به ساحل گرم دریایش

انبوه در هم تنیده ی شاخسارش

دامنه ی وسیع دشت هایش

عطر جنون آمیز شالیزارش

مهمانی پرهیاهوی قوهایش

فصل نم گرفته ی خیابان هایش

ردیف منظم راش هایش

طعم ویران کننده ی چشمه سارش

و باغ های چای و پرتقال هایش

نامیده می شود

اما من

شمال را بی تو

جندقی تنها می بینم

در میان زوزه ی کیلومتر ها کویر بی انتها

&: دو ماه و پانزده روز

بارانی ترین چتر ... ایستگاه آخر ...